Test CCV Ag dla psów

- Opis: test CCV Ag (test CCV Ag dla psów)
- Numer katalogowy: JCA004D
- Zasada: Test immunochromatograficzny typu Sandwich z przepływem bocznym
- Specyfikacja: 10 testów/zestaw
- Czas testu: 5–10 minut
- Okres ważności: 24 miesiące

Stabilny, niezawodny, niedrogi.

Wyślij zapytanie

Opis

Szybki test na antygen wirusa koronowego u psów (CCV Ag)

Numer katalogowy: JCA004D

Informacje o produkcie

¤ PRZEZNACZENIE

Szybki test na antygen wirusa korony psów (test CCV Ag dla psów) to test immunochromatograficzny z przepływem bocznym, służący do jakościowego wykrywania antygenu wirusa korony psów (CCV Ag) w próbce kału lub wymiocin psa.

Czas testu: 5-10 minut

Próbka: Kał lub wymioty

¤ PROCEDURA TESTOWA

dog CCV Ag Test

Q&A

¤ Przegląd chorób

Istnieją dwie formy psiego wirusa: jelitowy koronawirus psów (CCoV) i psi koronawirus układu oddechowego (CRCoV). Szczepionki chroniące przed zakażeniem jelitowym koronawirusem psów nie zapewniają ochrony przed oddechową postacią tej choroby.

¤ Objawy kliniczne

Depresja
Utrata apetytu
Wymioty
Ostra biegunka
Biegunka o barwie żółtej do pomarańczowej, od miękkiej do wodnistej (może również zawierać krew)
Gorączka (czasami)

¤ W jaki sposób przenoszony jest psi koronawirus?

Większość przypadków zakażenia koronawirusem psów następuje w wyniku kontaktu ustnego z zakażonymi odchodami. Pies może również zostać zarażony poprzez jedzenie ze skażonych misek lub poprzez bezpośredni kontakt z zakażonym psem.

Zatłoczenie i niehigieniczne warunki sprzyjają transmisji wirusa. Okres inkubacji od spożycia do wystąpienia objawów klinicznych wynosi od jednego do czterech dni. U większości psów choroba trwa od dwóch do dziesięciu dni. Mogą rozwinąć się wtórne infekcje bakteriami, pasożytami i innymi wirusami, przedłużając chorobę i powrót do zdrowia. Psy mogą być nosicielami choroby przez okres do sześciu miesięcy (180 dni) po zakażeniu.

¤ Czy jest jakieś leczenie?

Nie ma specyficznego leczenia psiego koronaawirusa.

Antybiotyki są nieskuteczne wobec wirusów, ale mogą być przydatne w zwalczaniu wtórnych infekcji bakteryjnych. Jedynym wymaganym leczeniem może być wstrzymanie się od jedzenia na dwadzieścia-cztery godziny po ustąpieniu biegunki i stopniowe ponowne wprowadzanie niewielkich ilości pokarmu. Odwodniony pacjent może wymagać dożylnego podawania płynów w celu skorygowania zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Wczesna interwencja medyczna jest kluczem do skutecznego leczenia ciężkich przypadków.